Meanings
- 1.
Eigenschaft/Haltung/Handlungsweise, die in deutlichem Maße Strafen/Bestrafung als angemessenes Verhalten/Reaktion auf Fehlverhalten ansieht
- “Kennzeichen der Punitivität im Erziehungssystem ist strenge körperliche Strafe.”
- “„Den einen, der primär mit Ideologie-Faktoren zusammenhing, nannte man »Punitivität« (Strenge). Er war stark mit den Primär-Faktoren Militarismus, Nationalismus, Konservatismus, Religiosität und einem »personality«-Faktor, Extravertiertsein, geladen. Der andere Hauptfaktor zweiter Ordnung lud stark auf »personality «-Faktoren: Neurosebereitschaft am einen, soziale Verantwortlichkeit am anderen Pol.“”
- “„Irritieren muss die aktuelle Tendenz zur Punitivität, gerade auch im Sexuellen.“”
Englishpunitiveness, punitive attitudeEspañolpunitividad, actitud punitivaFrançaispunitivité, attitude punitiveItalianopunitività, atteggiamento punitivoPortuguêspunitividade, atitude punitivaРусскийпунитивность, наказательная позицияTürkçecezalandırıcılık, cezalandırıcı tutumУкраїнськапунітівність, покаранняΕλληνικάποινικότητα, ποινική στάσηTiếng Việttính trừng phạt, thái độ trừng phạtالعربيةالصرامة العقابية, الموقف العقابي
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Punitivität | — |
| accusative | die Punitivität | — |
| dative | der Punitivität | — |
| genitive | der Punitivität | — |