Meanings
- 1.
Person, die Buße für eine begangene Sünde tut
- “„Hat der Pönitent nichts, was er verkaufen könnte, so hat er doch genug andere Zahlungsmittel: Gebet, Tränen, Fasten.“”
Englishpenitent, repentant personEspañolpenitente, persona arrepentidaFrançaispénitent, personne repentanteItalianopenitente, persona pentitaPortuguêspenitente, pessoa arrependidaРусскийпокаяние, раскаивающийся человекTürkçetövbeye yanaşan, pişman kişiУкраїнськапокаянний, людина, що каяєтьсяΕλληνικάμετανιωμένος, άτομο που μετανοείTiếng Việtngười ăn năn, người hối lỗiالعربيةتائب, شخص نادم
Declension
weak masculine (n-Deklination)| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Pönitent | die Pönitenten |
| accusative | den Pönitenten | die Pönitenten |
| dative | dem Pönitenten | den Pönitenten |
| genitive | des Pönitenten | der Pönitenten |