Meanings
- 1.
Ein akademischer Grad, der nach einem weiterführenden Studium verliehen wird.
- “Er hat seinen Masterabschluss in Physik gemacht.”
- “Mit einem Masterabschluss hat sie bessere Jobchancen.”
Englishmaster's degreeEspañolmaestría, másterFrançaismaster, diplôme de masterItalianolaurea magistrale, masterPortuguêsmestradoРусскийстепень магистраTürkçeyüksek lisansУкраїнськамагістерський дипломΕλληνικάμεταπτυχιακό δίπλωμαTiếng Việtbằng thạc sĩالعربيةدرجة الماجستير - 2.
Erfolgreicher Abschluss eines weiterführenden Studiums an einer Hochschule.
- “Nach dem Masterabschluss plant sie eine Weltreise.”
- “Sein Masterabschluss war der Höhepunkt seiner Studienzeit.”
Englishmaster's qualificationEspañolobtención de maestríaFrançaisréussite de masterItalianoconseguimento del masterPortuguêsconclusão do mestradoРусскийзавершение магистратурыTürkçeyüksek lisans başarısıУкраїнськазавершення магістратуриΕλληνικάμεταπτυχιακή επιτυχίαTiếng Việthoàn thành thạc sĩالعربيةدرجة الماجستير
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | der Masterabschluss | die Masterabschlüsse |
| accusative | den Masterabschluss | die Masterabschlüsse |
| dative | dem Masterabschluss | den Masterabschlüssen |
| genitive | des Masterabschlusses | der Masterabschlüsse |
Compound parts
- MasterNOUNmodifier— Master's degree, Master's, master, Master's degree holder, Master, Young master
- AbschlussNOUNhead— closure, seal, trim, finishing, edging, graduation, degree, completion, conclusion, end, closing, accounts, financial statement, closing of accounts, account settlement, deal, agreement