Meanings
- 1.
durch Reiz auf eine Denkweise eingestellt sein; das Konditionieren oder das Konditioniertwerden
- “„Ein unkonditionierter Stimulus (UCS für unconditioned stimuli) ist ein Reiz, der ohne Konditionierung, also ohne Lernen eine Reaktion / einen Reflex auslöst.“”
Englishconditioning, behavioral conditioningEspañolcondicionamiento, condicionamiento conductualFrançaisconditionnement, conditionnement comportementalItalianocondizionamento, condizionamento comportamentalePortuguêscondicionamento, condicionamento comportamentalРусскийкондционирование, поведенческое кондиционированиеTürkçekoşullandırma, davranışsal koşullandırmaУкраїнськакондціювання, поведінкове кондиціюванняΕλληνικάκοντινιονισμός, συμπεριφορικός κοντινιονισμόςTiếng Việtđiều kiện hóa, điều kiện hóa hành viالعربيةالتكييف, تكييف سلوكي - 2.
das Verfestigen flüssiger (radioaktiver) Abfälle durch Entzug der Feuchtigkeit
- “„Die Konditionierung bezeichnet die Überführung von radioaktiven Abfällen in einen chemisch stabilen, in Wasser nicht oder nur schwer löslichen Zustand.“”
Englishsolidification of waste, waste solidification, solidificationEspañolsolidificación de residuos, solidificación de desechos, solidificaciónFrançaissolidificationItalianosolidificazionePortuguêssolidificaçãoРусскийсолидацияTürkçekatılaştırmaУкраїнськазгущенняΕλληνικάστερεοποίησηTiếng Việtđông đặcالعربيةتصلب
Declension
| Case | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | die Konditionierung | die Konditionierungen |
| accusative | die Konditionierung | die Konditionierungen |
| dative | der Konditionierung | den Konditionierungen |
| genitive | der Konditionierung | der Konditionierungen |